Επιμέλεια: Ζωή Λιάκα Ενός κακού μύρια έπονται, έγραφε ο Σοφοκλής τον 5ο αιώνα π.Χ.
εξοπλίζοντας μας με μια κλασσική και πάντα έγκυρη πρόβλεψη.
Η παράδοξη εμπειρία του κορωνoϊού, ήρθε αιφνίδια να ανατρέψει εκτός των άλλων και την σταθερότητα της υπεραιωνόβιας ψυχαναλυτικής συνθήκης.
Η ψυχαναλυτική θεωρία είναι ζώσα: παρότι ή κι εξ αιτίας του ότι είναι δομικά στέρεη είναι ταυτόχρονα και εύπλαστη.
Όπως είναι για παράδειγμα οι διαχρονικοί και αιωνόβιοι μύθοι σε πολλούς από τους οποίους έχει καταφύγει.
Τούτων δοθέντων η τεχνική επιδέχεται τροποποιήσεις εφόσον το πλαίσιο παραμένει σταθερό.
Ήμουν και είμαι αρκετά σκεπτικός εν συγκρίσει με την καταφυγή στην εξ αποστάσεως θεραπεία.
Δεν θα αναφερθώ τώρα στους λόγους, υπερβαίνει την πρόθεση αυτού του κειμένου.
Ωστόσο πιστεύω ότι κανείς εξ ημών δεν είναι ιδιαίτερα ευτυχής όταν αλλάζει για οποιονδήποτε λόγο η φυσική τάξη των πραγμάτων.
Εν προκειμένω όλοι γνωρίζουμε ποια είναι η φυσική τάξη που διέπει την επικοινωνία των ανθρώπων.
Είναι η φυσική παρουσία και αν η ανάγκη το επιβάλλει, η εξ αποστάσεως.
Σε όλες τις μορφές της εξ αποστάσεως επικοινωνίας, η συνήθης αποχαιρετιστήρια ευχή είναι ‘’καλή αντάμωση’’.
Ασυνήθιστες μνήμες Καθώς το τελευταίο διάστημα κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, ‘’συναντώ’’ τους θεραπευόμενους και αναλυόμενούς μου μέσα σε μια οθόνη ή μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας, στο μυαλό μου έρχονται εικόνες και μνήμες ασυνήθιστες, επίμονες και έντονες.
Μνήμες από επικοινωνία με αγαπημένα πρόσωπα στο εξωτερικό, εικόνες από φυλακισμένους που ‘’συναντούν’’ τους δικούς τους πίσω από σίδερα ή προστατευτικά γυάλινα προπετάσματα.
Συνθήκες δηλαδή υποχρεωτικής αποστασιοποίησης, δημιούργημα της ανάγκης ή του νόμου.
Ακόμα, θυμήθηκα τις καραντίνες που έμπαιναν οι ναυτικοί όταν επέστρεφαν στην πατρίδα τους, από κάποιο ταξίδι σε τόπο που υπήρχε λοιμός ή όταν έπασχαν από κάποια επικίνδυνη, μεταδοτική αρρώστια.
Έρχονται στο νου μου εικόνες από τις εφημερίες στα επείγοντα του ψυχιατρείου.
Τους ασθενείς , αγριεμένους από το ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr



















